Góra kontra Żmija i Młot Wód: Słoneczna Włócznia

LML przedstawia:

Mityczną Astronomię Lodu i Ognia

You can read the original text here.

Góra kontra Żmija i Młot Wód: Słoneczna Włócznia

w przekładzie Bluetigera


Comp4.png


Słoneczna Włócznia

Zostawiając najlepsze na sam koniec, spójrzmy teraz na tą trującą słoneczną włócznię.

– W Dorne lubimy włócznie. Poza tym to jedyna recepta na jego zasięg. Przyjrzyj się uważnie, lordzie Krasnalu, ale nie dotykaj. 

Włócznia była wykonana z toczonego jesionu i miała osiem stóp długości. Jej drzewce było gładkie, grube i ciężkie. Ostatnie dwie stopy oręża stanowiła stal: smukły grot w kształcie liścia zakończony straszliwym kolcem. Brzegi wyglądały na tak ostre, że można by się nimi golić. Gdy Oberyn obrócił w dłoniach drzewce, zalśniło na nich coś czarnego. Smar? Czy trucizna?

Grot włóczni jest pokryty czarną trucizną, która wygląda jak czarny olej (ang. oil, w polskim przekładzie smar). To świetne powiązanie: skojarzenie magicznie toksycznych czarnych oleistych kamieni (oily black stone) z motywem zatrutej słonecznej włóczni. Zaproponowałem, że czarne oleiste kamienie są księżycowymi meteorami, czarnymi krwawnikami, a tutaj widzimy, że stalowy grot słonecznej włóczni jest pokryty cienką warstewką czarnej trucizny, która wygląda jak olej. Całkiem dobra symbolika, co nie? Powiem to jeszcze raz: słoneczna włócznia jest czarnym oleistym ostrzem. Czego więcej można chcieć?

Jednym z motywów kojarzonych z krwawnikiem, który omawialiśmy ostatnim razem, jest jego związek z wysysaniem jadu węży – wydaje się, że George odwrócił to wyobrażenie, tworząc swój własny krwawnik, który jest toksyczny i trujący. Pomyślcie o Asshai i Yeen, gdzie żadne rośliny nie są w stanie wyrosnąć w pobliżu występującego w tych dwóch miejscach ‘śliskiego czarnego kamienia’. Moja teoria na ten temat głosi, że ten czarny oleisty kamień jest albo rudą powstałą z meteorytów, albo kamieniem spalonym na czarno w wyniku uderzeń meteorytów. Komety i meteory, które wchodzą w atmosferę Ziemi przepychają przed sobą falę rozgrzanego powietrza, dość gorącą, by stopić kamień – a istnieje zbyt wiele czarnego kamienia, by cały mógł pochodzić z meteorytów. Zgaduję zatem, że większość powstała w ogromnych pożarach wywowłanych przez uderzenia. Na dodatek, jeśli meteor lub kometa spadnie na skaliste podłoże, sam meteoryt stopi się i wyparuje, stapiając się z podłożem. Nie jestem do końca pewien o co dokładnie tutaj chodzi, ale potrafię z całą pewnością stwierdzić, że możemy zobaczyć te powtarzające się wielokrotnie wskazówki, łączące czarny oleisty kamień z księżycowymi meteorami – a zatem, sądzę, że możemy być pewni, iż istnieje pomiędzy nimi jakiś bliski związek.

Toksyczność czarnego oleistego kamienia wydaje się magiczna w swej naturze, zwłaszcza w Asshai, co bardzo dobrze pasuje do diagnozy Qyburna, który stwierdza, że jad węży na włóczni Oberyna został zagęszczony przy użyciu magii.

Istnieje również inne połączenie pomiędzy Oberynem i czarnym oleistym kamieniem, a jest nim jego opis – ‘wodny wąż’. Jedynym miejscem gdzie w książkach słyszymy o wodnych wężach, przynajmniej z tego co udało mi się znaleźć, jest Fosa Cailin,  a jak widzieliśmy ostatnio, przedmioty znajdujące się w bagnie wokół Fosy symbolizują różne aspekty księżycowych meteorów – kwiaty o nazwie ‘zatrute pocałunki’, jaszczuro-lwy, jadowite wodne węże, a przede wszystkim, porozrzucane w trzęsawisku czarne kamienie, wyglądające na oleiste, leżące jak ‘porzucone zabawki jakiegoś boga’.

Co najważniejsze, czarna, oleista, zatruta przez węża słoneczna włócznia Czerwonej Żmii koniec końców sprawia, że krew Gregora staje się czarna, dokładnie tak jak Światłonośca, który spowodował, żę księżycowa krew stała się czarna, po tym jak przebił serce księżyca. Już wcześniej wspominałem, żę olei lub smar na czarnym kamieniu do sposób w jaki George przedstawia poczerniałą księżycową krew. Oczywiście, nie można brać tego zbyt dosłownie, jednak powstaje tu pewien obraz – śliskie lub oleiste czarne kamienie zostają w jakiś sposób pokryte czarną księżycową krwią, która jest trująca. Pasuje to również do motywu czerwonej komety jako ‘krwawiącej gwiazdy’ (ang. bleeding star), snem Dany w którym jej czarne smocze dziecko jest pokryte jej własną krwią, krwi Nissy Nissy, która pokryła ostrze Światłonoścy, bezokimi czaszkami płaczącymi krwią… i wszystkimi innymi scenami, gdzie księżycowe dziewice krwawiły na kamień, by stworzyć krwawnik. Gregor to żadna dziewica, ale jego krew staje się czarna w wyniku działania symbolu Światłonoścy, a tym symbolem jest włócznia Oberyna, pokryta czarną oleistą trucizną.

A teraz zrobimy sobie przerwę od całej tej tajemnej symboliki, zerkająć na artykuł ze strony internetowej NASA, opowiadający o naturze komet. Przytoczony poniżej fragment pochodzi z artykułu ‘Co jest w sercu komety?’ (ang. What’s in the heart of a comet?). W liście ciekawostek czytamy:

Powierzchnia jest bardzo ciemna, wręcz czarna. Ten materiał o niezwykle ciemnym odcieniu czerni na jej powierzchni jest oparty na węglu i nieco podobny do tej tłustej czarnej brei, która osadza się na naszych grillach. Komety powstają z lodu, krzemianowego pyłu (podobnego do drobnego piasku na plaży) oraz pewnego rodzaju czarnej kosmicznej mazi. 


The surface is very black. The very black material on the surface is carbon-based material similar to the greasy black goo that burns onto your barbecue grill. Comets originally form from ices (mostly water ice), silicate dust (like powdered beach sand), and this type of black space gunk.


To całkiem interesujący koktajl: tłusta (greasy) czarna kosmiczna maź, brudny lód i podstawowe składniki szkła. Oczywiście, nie zapominajmy o skale i żelazie, które również zostały wspomniane w tym artykule, tylko że w innym miejscu. Widzimy tutaj wszystkie elementy składowe, których George używa, by tworzyć różne rodzaje swojej magicznej broni, która ma symbolizować komety. Kometa składa się z lodu i posiada niebieski lub biały lub srebrny ogon, co przywodzi na myśl miecz Świt, a być może również biały miecz wykonany z lodu, a może także lodowy miecz, który płonie bladym płomieniem. Pojawia się tutaj również motyw smoczego szkła – jak przed chwilą wspomniałem, jednym ze skutków ubocznych uderzenia komety mogą być opadające kawałki obsydianu, znane jako tektyty. Przede wszystkim, to, że komety są pokryte ‘tłustą czarną kosmiczną mazią’ daje nam dość dobre wyobrażenie co George mógł mieć na myśli, gdy zdecydował się na to, by jego komety i księżycowe meteory były powiązane z tłustym czarnym kamieniem, bronią pokrytą czarnym olejem, mającą symbolizować Światłonoścę oraz ksieżycowe meteory i tak dalej. Innymi słowy, czerwona kometa, pokazuje nam tłusty czarny kamień i czarny lód płonące czerwonym płomieniem – a dokładnie tak patrzę na Światłonoścę – z tym, że tak naprawdę to mógł być czarny ogień poprzecinany pasemkami czerwonego, by dokładnie odpowiadał temu, którym zioną czarne smoki, Drogon i Balerion – a także rodowemu orężu rodu Targaryenów, którym jest miecz zwany Blackfyre (ang. black + fire, czerń + ogień).

Kończąc temat słonecznej włóczni Oberyna, zwróćmy uwagę na drzewiec, który jest opisany jako toczony jesion (ang. turned ash). Oczywiście, dosłownie chodzi tu o ash wood, drewno jesionu, ale powstaje również obraz ‘toczącego się’ grotu włóczni, ciągnącego za sobą smugę pyłu (również ash), niczym spadający meteor. Motyw ‘smugi pyłu’ (trail of ash) może również odnosić się do opisu miecza Azora Ahai jako ‘rozgrzanego do białości’ (white hot) i ‘dymiącego’ (smoking), który pojawia się tuż przed tym jak wbija ostrze w serce Nissy Nissy.

Zdanie o ‘obracaniu’ (turning) w odniesieniu do włóczni to kolejny element pasujący do krwawnika: obracana jesionowa słoneczna włócznia przywodzi na myśl jedno ze znaczeń słowa heliotrop – ‘obracający słońce’ (sun-turning). W tej scenie zobaczymy całą masę tego obracania, głównie wówczas, gdy Gregor będzie obracał swą twarz do słońca, dokładnie tak jak roślina heliotropiczna. Pamiętacie Klytie, boginię, która rozpaczała przez dziwięć dni z żalu za słońcem, tak, że w końcu zapuściła korzenie i zamieniła w kwiat heliotrop? Nie nazwałbym ser Gregora ‘kwiatkiem’ twarzą w twarz, ale bez względu na to, tak właśnie jest, jak sami zobaczycie.

Jesionowa włócznia Oberyna to bezpośredni odpowiednik jesionowych włóczni, na których znaleziono bezokie głowy braci Nocnej Straży – ta paralela sugeruje, żę czarny oleisty kamień to pewnego rodzaju czarny krwawnik, związany z księżycowymi meteorami. Pokazałem, że wszystkie te włócznie z jesionowego drewna symbolizują meteory (jak prawie wszystko), a odcięte głowy i czarne ostrza to doskonałe reprezentacje ksieżycowych meteorów. A zatem, porównajmy przedmioty na nabite na groty włóczni, ponieważ każdy z nich reprezentuje tę samą rzecz, tylko że w inny sposób. Włócznia Oberyna jest zakończona oleistym czarnym ostrzem ze stali, zaś te odnalezione na północ od Muru głowy członków Nocnej Straży. Istnieje powiedzenie głoszące, iż bracia Nocnej Straży mają ‘czarną krew’, a tutaj, ścięte głowy rzeczywiście mają czarne i zakrwawione otwory w miejsce oczu. We śnie Melisandre płaczą czarną i krwawą falą. Porównując to do zatrutego czarnego oleju na włóczni Oberyna, możecie zauważyć, że czarna krew tych głów i czarny smar ostrza Oberyna to odpowiadające sobie, paralelne, symbole. Jeśli olej na tych niesławnych czarnych oleistych kamieniach mamy rozumieć jako ‘księżycową krew’, to czarna krew i czarny olej powinny być ze sobą zestawiane. I istotnie, w tych scenach rzeczywiście tak się dzieje – obydwie ciecze znajdują się na czubkach ważnych włóczni z jesionu.

Takie samo zestawienie krwi i oleju widzieliśmy w odcinku ‘Fale Nocy i Księżycowej Krwi‘, w scenie księżycowej krwi Sansy, gdzie Starkówna zwinęła prześcieradło, dosłownie pokryte księżycową krwią, w kulkę, po czym wszystko oblała olejem, a następnie spaliła, wypełniając komnatę dymem.

Jedną z głównych hipotez którą postawiłem w tych odcinkach jest to, że Azor Ahai i Krwawnikowy Cesarz byli tą samą osobą. Pokazałem również postaci, takie jak Jon i Daenerys, które zdają się łączyć symbole i działania związane z tą dwójką, jako dowody, że chodzi tu o jedną osobę. Spójrzcie na Oberyna, z całą pewnością solarną postać, którego symbolika związana z czerwoną żmiją i nieumarłymi wiążą go z Azorem Ahai (tak jak fakt zabicia postaci reprezentującej księżyc). Jak właśnie widzieliśmy, posiada również liczne symbole krwawnika: heliotropiczną tarczę-lustro, czarną oleistą słoneczną włócznią oraz dość niebezpośredni związek ‘wodnego węża’ z czarnym oleistym kamieniem. Uznajmy, że Oberyn to kolejny przykład postaci łączącej symbole Azora Ahai i Krwawnikowego Cesarza.

To tyle, jeśli chodzi o Oberyna, mściwego, żądnego krwi słonecznego bohatera, który włada czarną słoneczną włócznią i daje życie wężom. Lecz nim przejdziemy do Góry, Która Jeździ, chcę pokrótce przedstawić trzecią broń z jesionowego drewna, która – moim zdaniem – stanowi paralelę tych, które przed chwilą omówiliśmy. A chodzi tu o halabardę (w oryginale longaxe) Areo Hotaha, jego ‘żonę z jesionu i żelaza’ (ash-and-iron- wife). Jesionowa włócznia Oberyna jest zakończona ostrzem, a te na północ od Muru ścięte głowy… ale ta należąca do Area ma i to i to:

Gdy wreszcie pojawiła się w potrójnym łuku wejścia, Areo Hotah zagrodził jej drogę halabardą. Głownię oręża osadzono na drzewcu z drewna jarzębiny¹, dlugim na sześć stóp, nie mogła go więc przesunąć

(ang. mountain ash, górski jesion, czyli jarzębina)

Zauważyliście to? Ostrze halabardy to głowa (głownia). Ta sama broń pozbawia głowy ser Arysa Oakhearta, rycerza noszącego biały jedwabny płaszcz ‘blady jak światło księżyca’ (as pale as moonlight). Zabijanie księżycowych postaci to właśnie to, czym zajmują się słoneczne włócznie – wydaje się, że halabarda Area zalicza się do tej właśnie kategorii. Ciekawe wydaje się to, że mamy tu ‘górski’ (mountain) jesion, jako że jesionowa włócznia Oberyna zakończy wbita głeboko w klatkę piersiową Góry (The Mountain), a Gregor zostaje ścięty, dokładnie tak jak ser Arys. Za chwilę wrócimy to tego pomysłu.

Światłonośca wypił krew i duszę Nissy Nissy, meteory-Światłonoścy są wykonane z księżyca, a według mojej teorii, Światłonośca-prawdziwy miecz powstał z czarnego księżycowego meteorytu. Te meteory reprezentują Nissę Nissę, księżycową dziewicę, która była żoną słońca. Halabarda Area pasuje to tego motywu – jest nazywana jego ‘żoną z jesionu i żelaza’, a Hotah myśli o niej jak o kobiecie, w nieco przerażający i złowieszczy sposób:

Hotah podszedł do niego, owijając jedną rękę wokół halabardy. Drzewo pod jego dłonią wydawało się gładkie niczym skóra kobiety.

On nawet śpi obok ‘niej’ – jak mówiłem, to trochę dziwne. Później porozmawiamy jeszcze trochę o Arysie i broni z jesionu, ale teraz, jesteśmy już gotowi, by zająć się ser Gregorem z rodu Clegane’ów, ‘Górą, Która Jeździ’.

***


You can read the original text here.

Pozostałe odcinki tłumaczenia eseju The Mountain vs. the Viper and the Hammer of the Waters możecie znaleźć tutaj.

 

6 thoughts on “Góra kontra Żmija i Młot Wód: Słoneczna Włócznia

  1. Pingback: Góra kontra Żmija i Młot Wód: Słoneczny Wąż | The Amber Compendium of Myth

  2. Pingback: Góra kontra Żmija i Młot Wód: Wstęp | The Amber Compendium of Myth

  3. Pingback: Góra kontra Żmija i Młot Wód: Kamienny Olbrzym | The Amber Compendium of Myth

  4. Pingback: Góra kontra Żmija i Młot Wód: Wieża Ręki | The Amber Compendium of Myth

  5. Pingback: Góra kontra Żmija i Młot Wód: Ogary z Piekieł | The Amber Compendium of Myth

  6. Pingback: Góra kontra Żmija i Młot Wód – w odcinkach | The Amber Compendium of Myth

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s