Lucifer Means Lightbringer: Part VI

Lucifer Znaczy Światłonośca

(Lucifer Means Lightbringer)

Część VI: Astronomia jako mitologia – Księga Apokalipsy

Autorem tekstu  jest LML (LuciferMeansLightbringer). Poniższy esej jest fragmentem trzeciego odcinka serii Krwawnikowe Kompendium, która jest częścią Mitycznej Astronomii Ognia i Lodu.

Część pierwszą możecie znaleźć tutaj.

Tłumaczenie wykonał Bluetiger z The Amber Compendium.

You can find the original text here.

***


Astronomia jako mitologia – Księga Apokalipsy.

Zanim zakończymy tę dyskusję, chciałbym zacytować kilka wersetów z biblijnej Księgi Apokalipsy (Objawienia). Będę wyciągał te fragementy z kontekstu, bo tym razem nie chodzi mi tutaj o podążanie za narracją wizji Apostoła Jana, a raczej o spojrzenie na nietóre z tych wersów ja na metafory dotyczące związanych z astronomią kataklizmów – i pokazać jak twórcy mitów pracowali od dość dawna, łącząc te dwa elementy. Oczywiście, z całą pewnością uważam, że George czerpał z części tych motywów, ponieważ przeplatają się z motywami którymi już wcześniej się zajmował – ‘komet, smoków i płonących mieczy’. Spójrzcie i sprawdźcie jak się odbiera te cytaty, mając na uwadze to czego dowiedzieliśmy się o mitologii i astronomii… (Wielke dzięki i ukłon w stronę mojego przyjaciela, członka forum Westeros.org, Equilibrium).


 Biblijna Księga Objawienia¹

Rozdział I

14 Głowa Jego i włosy – białe jak biała wełna, jak śnieg, 
a oczy Jego jak płomień ognia.  

15 Stopy Jego podobne do drogocennego metalu, 
jak gdyby w piecu rozżarzonego, 
a głos Jego jak głos wielu wód. 

16 W prawej swej ręce miał siedem gwiazd 
i z Jego ust wychodził miecz obosieczny, ostry. 
A Jego wygląd – jak słońce, kiedy jaśnieje w swej mocy. 

Rozdział II

26 A zwycięzcy 
i temu, co czynów mych strzeże do końca, 
dam władzę nad poganami, 
27 a rózgą żelazną będzie ich pasł: 
jak naczynie gliniane będą rozbici – 
28 jak i Ja to wziąłem od mojego Ojca – 
i dam mu gwiazdę poranną

Rozdział VI

12 I ujrzałem: 
gdy otworzył pieczęć szóstą, 
stało się wielkie trzęsienie ziemi 
i słońce stało się czarne jak włosienny wór, 
a cały księżyc stał się jak krew. 

13 I gwiazdy spadły z nieba na ziemię, 
podobnie jak drzewo figowe wstrząsane silnym wiatrem zrzuca na ziemię swe niedojrzałe owoce.

14 Niebo zostało usunięte jak księga, którą się zwija, 
a każda góra i wyspa z miejsc swych poruszone. 

Rozdział VIII

Anioł zaś wziął naczynie na żar, 
napełnił je ogniem z ołtarza 
i zrzucił na ziemię, 
a nastąpiły gromy, głosy, błyskawice, trzęsienie ziemi. 
A siedmiu aniołów, 
mających siedem trąb, 
przygotowało się, aby zatrąbić. 
I pierwszy zatrąbił. 
A powstał grad i ogień – pomieszane z krwią, 
i spadły na ziemię. 
A spłonęła trzecia część ziemi 
i spłonęła trzecia część drzew, 
i spłonęła wszystka trawa zielona. 
I drugi anioł zatrąbił: 
i jakby wielka góra płonąca ogniem została w morze rzucona, 
a trzecia część morza stała się krwią 
i wyginęła w morzu trzecia część stworzeń 
– te, które mają dusze – 
i trzecia część okrętów uległa zniszczeniu. 
10 I trzeci anioł zatrąbił: 
i spadła z nieba wielka gwiazda, płonąca jak pochodnia, 
a spadła na trzecią część rzek i na źródła wód. 
11 A imię gwiazdy zowie się Piołun. 
I trzecia część wód stała się piołunem, 
i wielu ludzi pomarło od wód, bo stały się gorzkie. 
12 I czwarty anioł zatrąbił: 
i została rażona trzecia część słońca 
i trzecia część księżyca i trzecia część gwiazd, 
tak iż zaćmiła się trzecia ich część 
i dzień nie jaśniał w trzeciej swej części, 
i noc – podobnie. 

Rozdział IX

I piąty anioł zatrąbił: 
i ujrzałem gwiazdę, która z nieba spadła na ziemię, 
i dano jej klucz od studni Czeluści. 
I otworzyła studnię Czeluści, 
a dym się uniósł ze studni jak dym z wielkiego pieca, 
i od dymu studni zaćmiło się słońce i powietrze. 


Jak widzicie, spora część Objawienia mogłaby posłużyć za mitologię opartą na Długiej Nocy, wywołanej przez uderzenie meteorytu. To jasne, że nie twierdzę, że Apokalipsa odnosi się do jakiegoś konkretnego kataklizmu w historii Ziemii, zwłaszcza dlatego, że Apokalipsa ma przecież być wizją przyszłości. Wyciągnijmy jednak ten wniosek: gdy starożytni ludzie obrazowali sobie i pisali o najstraszniejszej boskiej apokalipsie jaka mogła spaść na świat, byli w stanie opisywać ją jedynie jako niebiańską katastrofę i astronomiczne nieszczęście.

Cofając się w czasie, albo przenosząc w przód, widzimy, że istot zwane ‘bogami’, które żyją w niebie lub jakiejś niebiańskiej krainie, zawsze były oparte na świetlistych ciałach, które mkną przez firmament, w kosmicznym tańcu przeplatających się orbit i cyklów. Gdy coś wydaje się spadać z nieba, jak Wenus, albo rzeczywiście spada na ziemię, jak meteory, można bez przeszkód uznać, że starożytni ludzie interpretowali to jako działania bóstw. Gdy starożytni mówili o strachu przed bogami, mieli na myśli ten sam strach, który każdy odczuwa przed powodziami, pożarami, trzęsieniami ziemi, albo (broń Boże) uderzeniami meteorów. Z trzęsieniami ziemi nie da się za wiele zrobić, ale reszta – ogień, fale potopu i meteoryty – zawierają moc, którą człowiek może wykorzystać – ale ich siły zawsze należy się obawiać, bo inaczej zamienimy ją w niszczycielską potęgę. To dlatego cechy charakteru wielu – a nawet wszystkich – starożytnych bogów i bogiń to tak naprawdę artystyczne i mitologiczne persofnikacje sił natury i wszechświata – i oto właśnie chodzi w Mitycznej Astronomii.


Jeśli jesteście fanami serialu HBO, proszę, zerknijcie na odcinek Q&A History of Westeros, podsumowujący szósty sezon, gdzie mam przyjemność wystąpienia jako gość.

***


Tłumaczenie wykonał Bluetiger z Bursztynowego Komepndium. Autorem tekstu jest LML z The Mythical Astronomy of Ice and Fire.

Przytoczone w powyższym tekście cytaty z Biblii pochodzą z Biblii Tysiąclecia, wszelkie prawa autorskie należą do ich prawnych właścicieli.


Dodatek:

Cytaty z Apokalipsy w języku angielskim, użyte w oryginalnym tekście LMLa:

The Biblical Book of Revelation

Ch. 1 14The hair on his head was white like wool, as white as snow, and his eyes were like blazing fire. 15His feet were like bronze glowing in a furnace, and his voice was like the sound of rushing waters. 16In his right hand he held seven stars, and coming out of his mouth was a sharp, double-edged sword. His face was like the sun shining in all its brilliance.

Ch. 2 26The one who is victorious and keeps My works to the end: I will give him authority over the nations– 27and he will shepherd them with an iron scepter; he will shatter them like pottery — just as I have received this from My Father. 28I will also give him the morning star.

Ch. 6 12Then I saw Him open the sixth seal. A violent earthquake occurred; the sun turned black like sackcloth made of goat hair; the entire moon became like blood; 13the stars of heaven fell to the earth as a fig tree drops its unripe figs when shaken by a high wind; 14the sky separated like a scroll being rolled up; and every mountain and island was moved from its place.

Ch. 8 5The angel took the incense burner, filled it with fire from the altar, and hurled it to the earth; there were rumblings of thunder, flashes of lightning, and an earthquake. 6And the seven angels who had the seven trumpets prepared to blow them. 7The first angel blew his trumpet, and hail and fire, mixed with blood, were hurled to the earth. So a third of the earth was burned up, a third of the trees were burned up, and all the green grass was burned up. 9a third of the living creatures in the sea died, and a third of the ships were destroyed. 10The third angel blew his trumpet, and a great star, blazing like a torch, fell from heaven. It fell on a third of the rivers and springs of water. 11The name of the star is Wormwood, and a third of the waters became wormwood. So, many of the people died from the waters, because they had been made bitter. 12The fourth angel blew his trumpet, and a third of the sun was struck, a third of the moon, and a third of the stars, so that a third of them were darkened. A third of the day was without light, and the night as well.

Ch. 9 1The fifth angel blew his trumpet, and I saw a star that had fallen from heaven to earth. The key to the shaft of the abyss was given to him. 2He opened the shaft of the abyss, and smoke came up out of the shaft like smoke from a great furnace so that the sun and the air were darkened by the smoke from the shaft.

***


One thought on “Lucifer Means Lightbringer: Part VI

  1. Pingback: Lucifer Znaczy Światłonośca – w odcinkach | The Amber Compendium of Myth

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s